دوبیتی ها

باران شدم و به روي گل باريدم

گفتي كه ببوس روي نيلوفري را

از عشق تو گونه هاي او بوسيدم

گفتي كه ستاره شو دلي روشن كن

من هم چو گل ستاره ها تابيدم

گفتي كه براي باغ دل پيچك شو

بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

گفتي كه براي لحظه اي دريا شو

دريا شدمو تو را به ساحل ديدم

گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش

مجنون شدمو ز دوريت ناليدم

آهسته آهسته صدایت در سکوت قلب من

پژواک می اندازد

نگاهت بی امان هر لحظه و هر جا

وجودم را در این معنا که با من باش

از آن آرامش تنها

به سوی زندگی با عشق فرا می خواند.

عاشقا ای عاشقا عشق من رنگ خزونه …… تب من رنگ شقایق تو یه دشت بی

 نشونه**** هستی را یکسره باختم سوختن و موندن و ساختن…….. اول عاشقی اینه

اخر عاشقی اونه**** عاشقا ای عاشقا اون می گفت برام می میره ……اون که می گفت

 از محبت تا منا از من بگیره ****دیگه تو نگاه گرمش واسه من حرفی نمونده ……بارون

محبتی نیست دیگه قلبش یه کویره ******روز و روزگاری داشتیم شوق انتظاری داشتیم

…..تویه شهر عاشقی ها پاییز و بهاری داشتیم****** تو دیار بی کسی ها گل ارزو می

 کاشتیم……. باسه ی یه لحظه دیدن دل بی قراری داشتیم *****اشیونه را به هم ریخت

 بازیه دست زمونه…... من یه سرگردون عاشق اون نمی خواد که بمونه *****تویه

چشماش نمی خونم قصه ها ی اشنایی ……من هنوز باور ندارم این دوتا چشما

همونه

یه نوع عکس عاشقانه دیگه

عشق خدا به بنده هاش و نمایش بزرگی خدا

ببینید

عکس های شگفت انگیز ناسا از زمین

میدونم مدتی نبودم اپ کنم (معذرت)

اما امیر خوب اینجارو چرخونده

دستت درد نکنه امیر جان

برمیگردم

بِیزار که وَر بَشنِ مُلِت یَخیده شُلُفته

این بی پیَری را که رَقیبوم شده اِمشو

زَنجیل مِزَنَم اِقَه تو فَرقِش که پَسُفته

هیشکه را نَمِلَم که گَلِت بَن شَه عزیزوم

هر چی دیَه از هر که شَنُفتی گَفِ مُفته

جیر جیر مُکُنه پیش تو مِثّ بَچَه تِرناسک

اونوَخ تو خیالِت مِرَسه خیلی کُلُفته

دِیشو که مَحَلِش نَمِذاشتی تو خَشوم شد

فهمید که بَساطِت دَر و بَس دارهَو چُفته

این شَملَقِ شَخ شُل خودِشا مَسقَره کَرده

سَف باش تا بَفهمه کی زیر جُف پاشا رُفته

اِمرو دیَه اُو بُرده دُرُس بَرگاهِ شعرا

شعرش بیدون هر جا که فقط قافیه جُفته

جُف کِردَنِ شعر مُد شده هر چند(جلالی)

هیشکه دِیَه مِث تو اِیَچونی نگفته

سلام به دوستان البته من دوستی ندارم که دوستم داشته باشه ولی خب سلام به اشنایان

خوبین همه؟خوش می گذره؟می خواستم بگم که از آپ بعدی می خوام که شعر یزدی بنویسم اگه دوست داشتید یه سری به راز ستاره بزنین...

منتظر باشید...

رفتم تا وختی که خاسم شعر یزدی بگم بر نمگردم

روز مرگم هر که شیون کند از دورو برم دور کنید.همه را مست و خراب از می انگور کنید.مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید.مست مست از همه جا حال خرابش بدهید.بر مزارم نگذارید بیاید واعظ.پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ.جای تلقین به بالای سرم دف بزنید.شاهدی رقص کندجمله شما کف بزنید.روز مرگم وسط سینه من چاک زنید.اندرون دل من یک قلمه تاک زنید.روی قبرم بنویسید وفادار برفت.ان جگر سوخته خسته از این دار برفت

وبـــــاره غربــــت آن ماجـرای دلــتنگی

و من که گم شده ام لا بـه لای دلتنگی

هزار و سیصد چند ســـال . . . باید من

تـو را به شـانه برم پا بـه پـــای دلــتنگی

از ایـــن هوای مه آلــود شهر دلـــگـیرم

و جــار می زنـــمت بــا صــدای دلـــتنگی

شکسـته شاخـه ی صبرم بیا تماشا کن

نشسته کــنج دلـــم آشنـــای دلــــتنگی

اگر چه دفتر شعرم همیشه دلتنگ است

بـه عالمی نـــدهم ایــن صفـای دلــــتنگی

تمام هستی خود را ز دسـت خواهـم داد

به داد من نرسـد گر خـدای دلـــــتنگی ..

گشته ام تنها تر از تنها نمیدانم چرا؟

رانده از هر گوشه و هر جا نمیدانم چرا؟

هر کجا پر میکشم ،گنجشک ها هم پر زنان

میگریزند از من ،هراسان نمیدانم چرا؟

کیستم؟من زورقی تنها

یا که خشکی در دامن صحرا نمیدانم چرا؟

غرش امواج دیگر نمیگویند به من

حرف ها از وسعت دریا نمیدانم چرا؟

خسته ام،سر در گمم،نمیدانم چرا؟